Największy portal dla szkół i instruktorów nauki jazdy. - prawo jazdy, nauka jazdy, kodeks drogowy, testy na prawo jazdy

Kiedy powinno się wycofać pas mocujący z użycia? Czy rodzaj materiału z jakiego wykonano pas ma wpływ na jego trwałość? Tomek, kierowca z Opola

Odpowiedź na to pytanie daje norma PN-EN 12195-2 Mocowanie ładunków – Bezpieczeństwo część 2: Pasy mocujące ładunki. W załączniku B znajduje się wykaz informacji dotyczących użytkowania i konserwacji pasów mocujących dostarczonych przez producenta. W opisie tym znajdujemy informację dotycząca konieczności wycofania pasa z użytku, gdy:
1.etykieta identyfikująca na pasie uległa uszkodzeniu (zerwana, nieczytelna),
2.pas mocujący znalazł się w jakimkolwiek przypadkowy kontakcie z produktami chemicznymi,
3.są rozdarcia, przecięcia, nacięcia i złamania włókien nośnych i utrzymujących szwów, deformacje wynikające z ogrzania,
4.na elementach zaczepowych (haki) i urządzeniach napinających są zniekształcenia, pęknięcia, wyraźne ślady zużycia, ślady korozji,
5.pasy mocujące zostały związane (w momencie zerwania pasa, wiązanie kilku pasów).
Należy zdać sobie sprawę z bardzo ważnej rzeczy, iż pas przedarty nie może być naprawiony ani przez wiązanie, zszywanie ani wszelkiego innego rodzaju „domowe naprawy”. Pas uszkodzony należy wycofać z eksploatacji gdyż w momencie uszkodzenia stracił on swoją zdolność mocowania i pamiętać o tym, że opis na etykiecie odnosi się tylko do sprawnego pasa.
Rodzaje materiałów z jakich wykonywane są pasy mają wpływ na ich trwałość:

Przy kupnie pasów mocujących mam problem z oceną ich wytrzymałości, nie rozumiem wszystkich oznaczeń zawartych na pasie i nie wiem, który z nich co oznacza? (Wojtek, kierowca z Piły)

- Niestety, nie wszystkie pasy dostępne na rynku polskim posiadają właściwe etykiety, niektóre z nich zawierają mylne oznaczenia, wprowadzając kupujących w błąd. Właściwe oznaczenie na etykiecie powinno być zgodne z normą PN-EN 12195-2. W punkcie 8 normy mówi się o właściwym znakowaniu pasa mocującego – właściwiej etykiecie. Warto zwrócić uwagę na to, iż kolor etykiety wskazuje jednoznacznie na materiał z jakiego został wykonany pas. I tak: kolor niebieski – pasy z PES (poliestru), kolor zielony – pasy z PA (poliamidu), kolor brązowy – pasy z PP (polipropylenu).
    Każdy pas mocujący powinien posiadać następujące informacje na etykiecie:
- zdolność mocowania – LC,
- długość LG, LGF, LGL w metrach,
- nominalna siła ręczna – SHF - tylko na części krótkiej pasa z napinaczem,
- nominalna siła napięcia – STF - tylko na części krótkiej pasa z napinaczem,
- ostrzeżenie : „nie zawieszać tylko mocować”,
- materiał pasa z włókien sztucznych,
- nazwę lub symbol producenta lub dostawcy,
- kod identyfikacyjny producenta,
- numer i część normy europejskiej zgodnie z którą jest wykonany pas,
- rok produkcji,
-wydłużenie pasa z włókien sztucznych w % LC.
Trzy najważniejsze parametry na etykiecie to:
- zdolność mocowania LC – maksymalna siła użyta do bezpośredniego naciągnięcia, którą pas mocujący jest zdolny utrzymać podczas stosowania,
- nominalna siła ręczna SHF  – siła oddziaływania ręcznego o wartości 500 N (50 daN na etykiecie),
- nominalna siła napięcia STF  – siła pozostała po uwolnieniu uchwytu mechanizmu zapadkowego.

Z czego wynika nakaz zabezpieczenia ładunku bardzo dużą ilością środków mocujących? (Krzysztof l. 37 Gliwice)

Bardzo często zadawane pytanie na kursach doszkalających przewoźników wykonujących transport drogowy rzeczy, dotyczy wymaganych przez BAG ilości środków mocujących potrzebnych do prawidłowego zamocowania ładunku. Dla zdroworozsądkowo myślącego człowieka nakazanie zabezpieczenia ładunku przy użyciu np. 120 pasów jest niemożliwe do wykonania, nawet z technicznego punktu widzenia. Co zrobić w takim przypadku i skąd tak duża ilość środków mocujących?
Odpowiedź wbrew pozorom jest prosta: ta duża ilość środków mocujących zostaje podana z tabel przelicze-niowych, które podają ilość wymaganych środków mocujących potrzebnych do zamocowania ładunku. Oczywi-ście, najprościej jest podać kierowcy ilość pasów z napinaczami standardowymi, wywołując u niego przerażenie z powodu ich dużej ilości. Tak naprawdę chodzi jednak o siłę, której trzeba użyć, aby zwiększyć siłę tarcia potrzeb-ną do utrzymania ładunku na swoim miejscu.
Niestety, przy tego typu kontrolach najczęściej trzeba przeładować pojazd, wyposażając go w środki mocują-ce za pomocą, których możemy uzyskać większą siłę docisku. Można też wykorzystać techniki mieszane oraz przede wszystkim zwiększyć współczynnik tarcia.
Problemu by nie było, gdyby ładunek został właściwie zabezpieczony już na etapie załadunku pojazdu oraz gdyby kierowcy przykładali większą wagę do mocowania ładunków, korzystając z niezbędnej na ten temat wie-dzy.